بدل اين است كه وقتى مبدّل يافت شد و حيلوله زائل گشت صاحب مبدل به خود آن رجوع مىنمايد . ب : آنكه بگوئيم چون حقش از عين باطل شد ديگر دليلى بر بازگشت آن نداريم پس به همان عوض بايد قانع باشد . قوله : و ان وجدها منتقلة عن ملكه : ضمير فاعلى در - [ وجدها ] به بايع و ضمير مفعولى آن به [ عين ] و ضمير در [ ملكه ] به مشترى راجع مىباشد . قوله : رجع الى المثل ، أو القيمة : ضمير در [ رجع ] به بايع راجع است . قوله : و كذا لو وجدها على ملكه : يعنى على ملك - المشترى . قوله : مع عدم امكان ردها : يعنى ردّ عين . قوله : استمر السقوط : يعنى سقوط خيار . قوله : و ان زال قبل الحكم : فاعل [ زال ] ضميرى است كه به [ مانع ] راجع است . قوله : بان رجعت الى ملكه : ضمير در [ رجعت ] به عين و در [ ملكه ] به مشترى راجع است . قوله : لبطلان حقه : يعنى حق بايع . قوله : فلا يعود : يعنى فلا يعود حقه . قوله : ففى رجوعه الى العين : يعنى رجوع بايع . قوله : و كون العوض للحيلولة : مقصود از [ العوض ] همان مثل و قيمت است .